Ако знаеше и за половината от нощите, в които не съм заспивала, мислейки за теб...
Ако знаеше и за половината от сълзите, които съм изплакала по теб...
Само колко болка се криеше зад моята усмивка...
Ако беше страдал на половината колкото мен...
Съсипвала съм се безброй пъти и не питай как съм намирала сили на сутринта да продължа все едно ми няма нищо...
Как съм крила колко ме боли, за да спестя упреците на най-близките ми хора...
Колко съм се молила да ме потърсиш.
Няма ден, в който да не мисля за теб... но сега е друго, сега е друго.......
Няма коментари:
Публикуване на коментар